آوندا نیوز*/ بازار جهانی جو دامی در فصل زراعی ۲۰۲۶/۲۰۲۷ با تفاوت شرایط تولید، صادرات و تقاضا در کشورهای اصلی عرضه‌کننده و مصرف‌کننده مواجه است. در حالی که استرالیا با چشم‌انداز تولید قدرتمند و صادرات پیش‌بینی‌شده ۱۰ میلیون تنی، یکی از مهمترین منابع تأمین بازار خواهد بود، جو دریای سیاه به دلیل قیمت پایین‌تر در مبدأ، برای خریداران جذابیت قیمتی دارد؛ هرچند محدودیت‌های حمل‌ونقل و احتمال کاهش صادرات روسیه می‌تواند دسترسی به محموله‌ها را دشوار کند. در سمت تقاضا نیز چین و عربستان سعودی از بازارهای مهم وارداتی باقی می‌مانند و رقابت جو با ذرت و گندم دامی، بر تصمیم خرید واردکنندگان اثر می‌گذارد.
دریای سیاه؛ قیمت رقابتی در کنار ریسک صادرات
منطقه دریای سیاه از نظر قیمت اولیه، یکی از گزینه‌های قابل بررسی برای واردکنندگان جو دامی است. قیمت‌های گزارش‌شده در اوایل اکتبر برای جو این منطقه حدود ۲۱۱ تا ۲۱۴ دلار به ازای هر تن بوده که پایین‌تر از نرخ‌های اعلام‌شده برای فرانسه و استرالیاست.
در روسیه، تولید جو حدود ۱۹٫۳ میلیون تن برآورد شده، اما صادرات ممکن است به حدود ۳ میلیون تن کاهش یابد. محدودیت فعالیت بنادر و مسیرهای حمل‌ونقل نیز می‌تواند بر سرعت بارگیری و دسترسی خریداران بین‌المللی تأثیر بگذارد.
برای واردکنندگان ایرانی، مزیت اصلی این مبدأ، قیمت اولیه پایین‌تر است؛ اما هزینه حمل، بیمه، امکان تأمین محموله و زمان تحویل باید پیش از نهایی‌کردن قرارداد بررسی شود. اختلالات لجستیکی ممکن است بخشی از مزیت قیمتی را کاهش دهد.
استرالیا؛ افزایش عرضه و تقویت جایگاه صادراتی
استرالیا با بهبود شرایط بارندگی در مناطق اصلی تولید غرب و جنوب کشور، چشم‌انداز مناسبی برای برداشت جو در فصل جدید دارد. برآوردهای ارائه‌شده، صادرات این کشور را در فصل ۲۰۲۶/۲۷ حدود ۱۰ میلیون تن پیش‌بینی می‌کنند؛ حجمی که استرالیا را در جایگاه بزرگ‌ترین صادرکننده جو جهان قرار می‌دهد.
قیمت جو استرالیا در اوایل اکتبر حدود ۲۶۵ تا ۲۶۷ دلار به ازای هر تن گزارش شده است؛ رقمی بالاتر از قیمت‌های دریای سیاه و فرانسه. با آغاز برداشت، افزایش عرضه می‌تواند رقابت میان صادرکنندگان را تشدید کند و بر قیمت‌های پیشنهادی در بازارهای آسیایی و خاورمیانه اثر بگذارد.
با این حال، احتمال کاهش بارندگی در مناطق شرقی تحت تأثیر ال‌نینو همچنان یک ریسک آب‌وهوایی محسوب می‌شود.
برای خریداران ایرانی، استرالیا می‌تواند یکی از گزینه‌های تأمین در بازار آسیا باشد، اما توجیه اقتصادی خرید به قیمت نهایی تحویل، هزینه حمل و شرایط قرارداد بستگی دارد.
کانادا؛ کاهش احتمالی تولید و اهمیت کیفیت محصول
در کانادا، بارندگی‌های دیرهنگام نگرانی‌هایی درباره کیفیت جو ایجاد کرده است؛ عاملی که می‌تواند بر ترکیب عرضه جو مالت و جو دامی اثر بگذارد.
بر اساس پیش‌بینی وزارت کشاورزی کانادا در اوت ۲۰۲۶، تولید جو این کشور در فصل ۲۰۲۶/۲۷ حدود ۹٫۱ میلیون تن برآورد شده که ۶ درصد کمتر از فصل قبل است. صادرات نیز حدود ۳٫۳ میلیون تن پیش‌بینی شده؛ در حالی که برآورد صادرات فصل قبل ۴٫۱۷ میلیون تن بوده است. با وجود افت تولید، عرضه کانادا همچنان بالاتر از میانگین پنج‌ساله برآورد می‌شود. <Cite refs={["turn599926search10"]}/>
برای واردکنندگان، ارزیابی کیفیت و مشخصات فنی محموله کانادایی اهمیت ویژه‌ای دارد. همچنین باید هزینه حمل تا مقصد با گزینه‌های دیگر مقایسه شود تا امکان رقابت این مبدأ از نظر قیمت تمام‌شده مشخص شود.
اروپا؛ قیمت بالاتر و رقابت بر سر بازارهای صادراتی
در اروپا، نوسانات آب‌وهوایی و شرایط برداشت بر حجم و کیفیت جو قابل صادرات اثر گذاشته است. قیمت جو صادراتی فرانسه در اوایل اکتبر حدود ۲۵۱ تا ۲۵۴ دلار به ازای هر تن گزارش شده که بالاتر از نرخ‌های منطقه دریای سیاه است.
در چنین شرایطی، جذابیت خرید از اروپا برای واردکنندگان به کیفیت محصول، شرایط تحویل و هزینه‌های حمل وابسته خواهد بود. اختلاف قیمت با سایر مبادی نیز ضرورت مقایسه پیشنهادهای فروش بر مبنای مشخصات یکسان و شرایط قراردادی مشابه را افزایش می‌دهد.
چین؛ بزرگ‌ترین بازار وارداتی جو
چین در برآوردهای ارائه‌شده برای فصل ۲۰۲۶/۲۷ با واردات پیش‌بینی‌شده ۱۳ میلیون تن، بزرگ‌ترین واردکننده جو جهان خواهد بود. حجم تقاضای این کشور می‌تواند بر جهت جریان تجارت جهانی و رقابت میان صادرکنندگان، به‌ویژه استرالیا، اثرگذار باشد.
با افزایش عرضه قابل صادرات استرالیا، بخشی از محموله‌های جدید می‌تواند راهی بازار چین شود. با این حال، میزان خرید نهایی به قیمت جو در مقایسه با ذرت و سایر غلات، نیاز صنایع مصرف‌کننده و شرایط قراردادهای وارداتی بستگی خواهد داشت.
عربستان سعودی؛ بازار مهم مصرف جو دامی در خاورمیانه
عربستان سعودی همچنان یکی از بازارهای مهم وارداتی جو دامی به شمار می‌رود. قیمت جو تحویلی در بنادر این کشور در اوایل اکتبر حدود ۳۰۵ تا ۳۱۰ دلار به ازای هر تن گزارش شده است.
این قیمت در مقایسه با نرخ‌های مبدأ، اهمیت هزینه‌های حمل‌ونقل، بیمه، خدمات بندری و سایر هزینه‌های رساندن کالا به مقصد را نشان می‌دهد. برای واردکنندگان، قیمت مبدأ به‌تنهایی معیار مناسبی برای انتخاب تأمین‌کننده نیست و باید هزینه نهایی تحویل محموله در مقصد مبنای تصمیم‌گیری قرار گیرد.
تقاضای عربستان و سایر بازارهای خاورمیانه نیز تا حد زیادی به رقابت قیمتی جو با ذرت و گندم دامی وابسته خواهد بود.
کدام مبدأ برای واردکنندگان جذاب‌تر است؟
بازار جهانی جو دامی در فصل ۲۰۲۶/۲۷ بیش از آنکه با کمبود فراگیر تولید روبه‌رو باشد، تحت تأثیر تفاوت قیمت مبادی، محدودیت‌های صادراتی و هزینه‌های لجستیکی قرار دارد.
دریای سیاه: قیمت اولیه پایین‌تر، اما ریسک محدودیت حمل‌ونقل و دسترسی به محموله.
استرالیا: چشم‌انداز صادرات قدرتمند و افزایش عرضه محصول جدید، با قیمت مبدأ بالاتر.
کانادا: احتمال کاهش تولید و صادرات، همراه با ضرورت بررسی دقیق کیفیت.
فرانسه و سایر مبادی اروپایی: قیمت بالاتر از دریای سیاه و اهمیت مقایسه کیفیت و شرایط تحویل.
چین و عربستان سعودی: بازارهای مهم وارداتی که رفتار خرید آن‌ها می‌تواند بر جریان تجارت جهانی اثر بگذارد.
در مجموع، برای واردکنندگان ایرانی، جو دریای سیاه از نظر قیمت اولیه گزینه‌ای رقابتی به شمار می‌رود؛ با این حال، انتخاب اقتصادی‌تر زمانی مشخص می‌شود که قیمت کالا، کرایه حمل، بیمه، هزینه‌های بندری، کیفیت و زمان تحویل به‌صورت هم‌زمان محاسبه شوند. افزایش عرضه استرالیا نیز می‌تواند فرصت‌های تازه‌ای برای مقایسه پیشنهادهای فروش و مذاکره با تأمین‌کنندگان ایجاد کند./// انتهای پیام
*منبع: یاشار غریبی